Een huis in Almere, en een huisje in Almyrida: ‘We blijven dicht bij de naam’
In de weeknieuwsbrief lees je elke week een verhaal van een Almeerder die naar het buitenland is verhuisd. Deze week spraken we met Peter, die deels naar het Griekse eiland Kreta is verhuisd.
Een huis in Almere, en een huisje in Almyrida: ‘We blijven dicht bij de naam’
Peter neemt lachend de telefoon op ‘Het is natuurlijk in Nederland een uurtje vroeger, ik zat hier om 18:00u te wachten op een belletje, ik dacht waar blijf je nou?’ Peter zit, samen met zijn vrouw, Marcelle, op het terras van zijn huis in Almyrida, op het Griekse eiland Kreta. Uitkijkend over de Soudabaai, met de witte bergen in zijn rug, zit hij na te genieten van een typische Griekse dag.
Zo’n Griekse dag bestaat vooral uit alledaagse dingetjes: even boodschappen doen, wandelen, kletsen bij de bakker, stukje van het huis verven en plantjes halen bij het tuincentrum, ‘want alles gaat natuurlijk weer bloeien en groeien’. Die plantjes werden gehaald voor het 85 vierkante meter grote terras van zijn huis.
Het Griekse huis is overigens nog niet Peter zijn permanente thuis. Het van origine Amsterdamse stel heeft het huis twee jaar geleden mogen kopen, voor nu echt nog als tweede huis waar ze zo’n tien weken per jaar vertoeven. Al voelt Kreta ondertussen wel meer als thuis dan Almere. En dat is vooral te danken aan ‘ongelofelijke gastvrijheid van de Kretenzers.’
Die liefde voor Kreta begon al in 1992, toen het stel daar voor het eerst op vakantie kwam. ‘We hebben altijd veel moeite om weer terug naar Nederland te gaan, maar dat hadden we dus ook al voordat we dit gekocht hadden. Als we in Kreta kwamen voelden we ons altijd gelijk thuis, en hadden we het zo naar ons zin. Dus toen hadden we al bedacht, als we ooit op onze oude dag iets willen, ja dan hoopten we dat hier wat langer mogen vertoeven.’
Al duurde het even voordat deze keuze officieel gemaakt was. De zoektocht naar een plek voor de oude dag nam het stel mee door heel Europa. Zo stond Frankrijk hoog op de lijst, ‘maar daar liepen we toch wel heel erg tegen de taal aan’, ook het vasteland van Griekenland kwam voorbij, ‘maar daar zijn de seizoenen natuurlijk wat korter’. Uiteindelijk kwam de gouden tip van de Kretaanse buurman in Almere. ‘Hij zei: als je wat langer van het mooie weer wilt genieten, dan is Kreta wel het meest ideaal. En daarbij is in Kreta ook buiten het hoogseizoen nog reuring, dus in de regel kun je hier prima overwinteren.’ Dus de tip van de buurman, en de toch al voorliefde voor het eiland zorgde ervoor dat het stel twee jaar geleden een huis kochten in Almyrida, ‘het scheelt niet zoveel van Almere, we blijven dicht bij de naam.’
Eerst had de makelaar een onderkomen gevonden in Plaka, het dorp ernaast. Alleen die was toch vrij snel verkocht. Daarna stelde de makelaar dit huis voor, ‘toen waren we eigenlijk op slag verliefd, dit is het.’ Een huis met een groot terras, want een tuin is onhandig als je er niet het hele jaar bent.
Vanaf september hopen ze wat meer in Kreta te mogen verblijven, ‘Ik kan wel meer vrij nemen, en mijn vrouw gaat meer remote werken.’ Maar echt Nederland verlaten zullen ze nog niet doen. ‘We willen wel altijd iets aanhouden in Nederland, omdat we onze kinderen daar ook hebben natuurlijk.’ Op het thuisfront is er nog een dochter, die woont al op zichzelf, en een zoon, die woont nog thuis.
Nederland zal niet verlaten worden, maar na dertig jaar, Almere wel. ‘Daar zijn we het wel 100% over eens.’ Ondanks dat er nog familie woont, gaat het stel de stad uit. ‘We vinden Almere heel erg veranderd. De mentaliteit. We vinden het niet meer een leuke stad om te wonen. Het is druk, en veel wijken zijn verpauperd.’ Almere vinden ze ‘een rotzooitje’.
In de begintijd hebben Peter en Marcelle er met veel plezier gewoond, maar naarmate de jaren veranderde er veel. ‘Dat vind ik wel jammer’, concludeerde Peter, ‘Almere was vroeger altijd een stad met een beetje dorpskarakter, maar dat is het niet meer.’ Dat maakt het thuiskomen in Nederland nog wat lastiger om te wennen, vooral voor Peter. ‘Bij thuiskomst voel ik mij niet lekker in mijn vel, en ben ik altijd een beetje uit mijn hum. Dan betrap ik mezelf er altijd op dat ik een paar keer op de camera kijk die hier hangt, dan kan ik altijd even kijken hoe het daar is. En als ik dan weer hier in Kreta kom, dan voel ik me meteen gelukkig.’
Kreta is voor het stel een fijn toevluchtsoord. En het op en neer gereis is ook geen gedoe, ‘Ja, we hebben al onze spullen hier liggen, dus dan is het alleen met een rugzakje om hier even naartoe.’
De typische Griekse dag eindigt met een halfuurtje wandelen na het eten, ‘dan lopen we zo even een rondje hierachter, gooi ik even het vuil weg, en dan zijn er overal die katten. Die duizenden katten die dan even naar je toe komen, dat vind ik zo heerlijk, dan geniet ik echt’ En dan wordt de dag afgesloten met een wijntje in het avondzonnetje, op dat grote Griekse terras.